Түгээмэл адал явдалт, ховорт тооцогдох гэмт хэрэгиг тухай роман. Ховор учир нь төрсөн эцгээ алсан хэрэг зохиолын гол зангилаа юм. Олон соёл иргэншилд төрсөн эцгээ алахыг хамгийн аймшигтай хилэнцэт нүгэл гэж үздэг. Энэ үзэшдлийн сэтгэл зүйн учиг маш нарийн. Хүн судлахыг зохиолчийн хамгийн чухал зорилт хэмээдэг Достоевский уг учгийг нэгэн айлын жишээгээ тайлж байна. Романы гол баатар эцэг Карамазов бол шунал тачаалаас авхуулаад аливаа муу авирын цогц болсон этгээд. Дөрвөн хүүүгийнх нь гурав нь хууль ёсных, нэг нь нэн хачин тавилантай нууц хүүхэд нь. Тэдний хэн нь ч эцгийгээ алсан байх магадлалтай. Отгон хүү Алёша нь илүү хүнлэг, зөв хүн боловч романы явцад Достоевский түүнд шударга үнэний эрэмбийн талаар нарийн ухаан шингээснээр тэр ч бас эцгээ хороочхож чадах, үгүйдээ л Дмитрий ахынхаа төлөө тийм нүгэл хийчхэж мэдэх хүн гэх сэжиг төрнө...
Хүний сэтгэл ариусахад ухамсартай сүсэг бишрэлийн ач тус цаглашгүй их. Достоевский "Бурхан байхгүй бол яаж ч авиргүйтсэн хамаагүй" гэж нэгэнтээ айлдсан бөгөөд энэхүү санаагаа романыхаа Христ бурхан газарт эргэж ирж буйг дүрсэлсэн нэг бөлөгт тусгасан буй. Энэ бөлгийг биеэ даасан бүтээл гэж үзэх нь ч бий.